Ponieważ nie samymi zombiakami żyje człowiek, prezentujemy opis nowoczesnej i stale zyskującej na popularności technologii RFID, która może być stosowana w najróżniejszych branżach i prawdopodobnie mogłaby się przydać również podczas zombie apokalipsy.

Chodzi o technologię RFID, która dzięki falom radiowym pozwala kontrolować przepływ towarów. Każdy system RFID zbudowany jest z urządzeń odczytujących dane, oprogramowania oraz specjalnej drukarki, która pozwala programować tagi. Te ostatnie są specjalnymi nośnikami informacji, które można wykorzystywać nawet w najbardziej wymyślnych miejscach i sytuacjach.

Przykłady stosowania systemów RFID

Oprócz największych graczy na rynku, jak chociażby firmy farmaceutycznej Pfizer czy ogromnej sieci handlowej Wal-Mart, systemy RFID przynoszą korzyści również niewielkim firmom. Dzięki ich wdrożeniu możliwa jest kontrola przepływu towarów i dokumentów, jak również pojazdów, materiałów, zwierząt i wielu innych rzeczy. Jak widać nawet w przypadku próby kontrolowania ruchów zombie RFID również znalazłoby zastosowanie.

Komuś, kto nie miał okazji korzystać z takich rozwiązań trudno jest sobie nawet wyobrazić, jak wiele czasu i pieniędzy można zaoszczędzić dzięki wdrożeniu RFID. Wystarczy zresztą spojrzeć na zalety takiego rozwiązania

Największe zalety RFID

+ zwiększenie efektywności pracy
+ możliwość zautomatyzowania pracy
+ śledzenie ruchu towarów
+ możliwość wielokrotnego korzystania i zapisywania z tego samego tagu
+ wysoka odporność na niekorzystne warunki
+ brak konieczności własnoręcznego sczytywania informacji
+ prostota obsługi urządzeń składających się na systemy RFID
+ bezawaryjność

Po dodatkowe informacje na ten temat zapraszamy na stronę www.sped-id.pl, gdzie znaleźć można wiele interesujących artykułów na temat systemów RFID, jak również skorzystać z pomocy przy wdrożeniu takiego rozwiązania w własnej firmy.

Bohaterką filmu „Contracted” jest Samantha (Najarra Townsend) – młoda kobieta, która po nocy spędzonej z nieodpowiednim mężczyzną zaczyna zapadać na tajemniczą chorobę.

Fabuła filmu Contracted

Po wspomnianej feralnej nocy Stan zdrowia Samanthy zaczyna się pogarszać, a ona sama wygląda i czuje się coraz gorzej. Ciało kobiety zaczyna gnić, natomiast ona stopniowo przeistacza się w coś na kształt… zombie. W filmie występują liczne niedopowiedzenia, co niektórym widzom może nie przypaść do gustu. Podobnie jest z samym zakończeniem.

Oryginalny film o zombie

Z drugiej strony, jak na produkcję o żywych trupach „Contracted” jest filmem bardzo oryginalnym, w dodatku poruszającym kwestie socjologiczne i psychologiczne. Reżyser w ciekawy sposób ukazał przemianę coraz bardziej wyalienowanej bohaterki, która gnije zarówno od zewnątrz, jak i od wewnątrz.

Reżyserem i autorem scenariusza filmu „Contracted” jest Eric England. Światowa premiera odbyła się 7 lipca 2013 roku, natomiast sceny kręcono w Los Angeles (USA).

Znany polski youtuber Sylwester Wardęga zaprezentował 30 października swój najnowszy filmik. Wystarczyły 3 dni, aby nagranie o zombie obejrzało ponad 4,5 miliona osób.

Nagranie doskonale wpasowało się w klimat Halloween, gdyż pokazuje reakcje przypadkowych przechodniów na spotkanie z zombie. Trzeba przyznać, że pod względem charakteryzacji żywe trupy prezentują się naprawdę dobrze. Youtuberowi nie można również odmówić pomysłowości, co doskonale widać w scenie z grzybiarzem czy też z odciętym tułowiem wybiegającym z windy.

W sieci pojawiają się opinie, że filmy Sylwestra Wardęgi są starannie wyreżyserowane, a występujący w nich przechodnie są podstawieni. Niezależnie od tego, jak jest naprawdę, warto zapoznać się z nagraniem. Filmik pt. „Zombie Apocalypse Halloween Prank” dostępny jest poniżej.

Co sądzicie o tym nagraniu? I najważniejsze, jak byście zareagowali, gdyby to na Was zaczęła biec wataha zombie? Chociaż najprawdopodobniej byłby to żart i uciekanie nie miałoby sensu, to jednak lepiej zachować ostrożność. Bo z apokalipsami zombie bywa różnie.

Polski tytuł Dying Light to gra akcji w klimacie survival horroru.

Według zapowiedzi producenta, czyli firmy Techland, która już wcześniej miała do czynienia z tematyką zombie, w Dying Light na graczy czeka otwarty świat z cyklem dnia i nocy. Światowa premiera gry zaplanowana została na 27 stycznia 2015 roku.

Gracz będzie poznawał świat z perspektywy pierwszej osoby. Będzie to jeden z czterech bohaterów, który trafia do miasta zainfekowanego tajemniczym wirusem. Zmienia on ludzi w krwiożercze bestie, które są niezwykle aktywne w nocy, natomiast spokojne w dzień. Jest to wyraźna inspiracja filmem „Jestem Legendą” z Willem Smithem w roli głównej. Dzięki zastosowaniu takiego rozwiązania, gracz będzie musiał inaczej planować grę w ciągu dnia (zbieranie surowców i poznawanie świata), a inaczej w nocy (obrona przed krwiożerczymi zombie).

Podstawowym rodzajem broni występującym w Dying Light będzie broń biała, jednak od czasu do czasu gracze będą mogli skorzystać również broni palnej. System poruszania się postaci wzorowano na tym, który gracze zapamiętali z Mirror’s Edge. Dzięki temu gracz będzie mógł się dostać nawet do najbardziej ukrytych miejsc.

Podobnie jak w przypadku poprzedniej gry Techlandu o tematyce zombie, czyli Dead Island, tak i w Dying Light gracz będzie mógł przechodzić kampanię w pojedynkę lub w czteroosobowym składzie.

Przyszło mi opisać kolejną książkę z uniwersum Walking Dead. Upadek Gubernatora podobnie jak poprzednia część, którą recenzowałem, jest utworem czysto rozrywkowym pozbawionym aspiracji o miano dzieła zmieniającego świat.

Świat sam się zmienił, gdy zaczęła się inwazja zombie. Ludzie żyją w obozach próbując przetrwać apokalipsę. Jednym z takich obozów jest Woodbury, do którego dotarła bohaterka poprzedniej części Lilly Caul. Większość starej ekipy nie żyje. W tym chłopak Lilly Jose Lee Hamilton. Poza panną Caul przy życiu pozostał jedynie zapijaczony lekarz – Bob. Jednakże jest w tak zaawansowanym stadium pijaństwa, że nazywanie go żywym jest bardzo umowne.
Warto jednak wspomnieć, iż mimo rozpadu drużyny, sama Lilly tak się wyrobiła, że z powodzeniem zstępuje całą resztę. Bije się, strzela z dwóch giwer na raz niczym Kevin Costner w westernie Silverado, a nawet wydaje rozkazy. W niczym nie przypomina już wystraszonej blondynki z Drogi do Woodbury. Może w pewnej wrażliwości społecznej, nietypowej dla miejsca akcji.

Miasteczko Woodbury jest wzorcowym przykładem osady postapokaliptycznej z samcem alfa(tytułowym Gubernatorem na czele), strażnikami w skórzanych kurtkach, niepokojami wśród ludu, a nawet areną do walk rodem z trzeciej części Mad Maxa, ale wzbogaconej o żywe trupy.

Książka nadal przedstawia pewien schemat, ale mam wrażenie, że jest znacznie lepsza od części poprzedniej. Wciąż nie będzie to traktat filozoficzny, a jedynie pozycja rozrywkowa, jednak odnoszę wrażenie, że znacznie mniej schematyczna. Być może to po prostu schemat, który po prostu bardziej mi odpowiada. Rodzaj thrillera politycznego przeniesiony w realia zombi-apokalipsy.
Warto zwrócić uwagę na kreacje postaci. Większość to nadal manekiny nakreślone według utartych klisz, ale koka z nich tworzy naprawdę pełnokrwiste osobowości prezentujące się znacznie lepiej niż te z Drogi do Woodbury. Ponadto nadal mamy wartką akcję, dużo strzelanin i pogoni opisanych z anatomicznymi szczegółami odnośnie gnijących zwłok. Można się odprężyć w fotelu, przyglądając się zmaganiom bohaterów.

Upadek Gubernatora ma jeszcze jedną przewagę nad poprzednią częścią cyklu: Angażuje szare komórki. Oczywiście nie w takim stopniu, w jakim angażowałby je wytrawny kryminał, ale odkrywanie intryg i pokazywanie prawdziwej twarzy panującego daje naprawdę dużo radości, znacznie więcej niż jazda autem i zabijanie/uciekanie przed zombiakami po drodze. Czasem pojawiają się błędy logiczne jak na przykład bohaterka czytająca napisy na nagrobkach we śnie. Jak wiadomo we śnie nie da się czytać – odpowiedzialne za to rejony mózgu są nieaktywne. Razi to zwłaszcza, że założeniem serii jest realistyczne opisanie prawdopodobnego przebiegu inwazji zombiaków(na ile w takim temacie można sobie pozwolić na realizm).  Na to wszystko jednak można przymknąć oko, ponieważ – jak pisałem wcześniej – jest to lekka pozycja, nie mająca na celu przeciążania umysłu czytelnika.

Podobnie jak wspomnianą część poprzednią polecam Upadek Gubernatora miłośnikom nieumarłych klimatów, zwolennikom niezobowiązującej rozrywki, przede wszystkim fanom uniwersum Walking Dead, a także tym, którzy dużo jeżdżą pociągami. Dzięki tej książce podróż upłynie znacznie szybciej.

The Typing of The Dead: Overkill to przeznaczona na komputery PC wariacja gry The House of The Dead: Overkill, w której pistolet zamieniono na klawiaturę.

Dzięki temu gracz, zamiast skupiać się na celowaniu do zombie, musi jak najszybciej wpisywać pojawiające się na ekranie słowa. Można więc potraktować ją nie tylko jako kolejny sposób na zabicie czasu, ale jako trening w szybkim pisaniu na klawiaturze.

Nawet jeżeli korzyści wynikające z zabawy z The Typing of The Dead: Overkill nie będą tak efektywne, jak miałoby to miejsce podczas korzystania z dedykowanych aplikacji do nauki szybkiego pisania, to gracze z pewnością chętniej wybiorą grę z zombiakami niż nudną aplikację.

Pisanie na rzecz walki z zombie

Wbrew pozorom, zabawa wciąga, chociaż po pewnym czasie staje się nudna. The Typing of The Dead: Overkill lepiej potraktować jako przerywnik pomiędzy kolejnymi zadaniami do wykonania niż grę, która wciągnie nas na cały weekend.

The Typing of The Dead: Overkill
Tryb gry: single / multiplayer (wspólny ekran)
Wydawca: SEGA

Jest rok 1940. Nad Londynem krążą niemieckie samoloty, zrzucając śmiercionośne bomby na bezbronnych cywilów. Tunele w okolicach dworca Waterloo kryją jednak znacznie gorszą tajemnicę.

W mrokach opuszczonych linii metra zamieszkały zombie. Czy to niemiecki sposób na rzucenie na kolana dumnej stolicy Anglii? Czy to oni są prawdziwą niemiecką Wunderwaffe?

Jak wygląda to naprawdę przekonać może się każdy z nas, ponieważ powyższy scenariusz, to fabuła nietypowego spaceru, który organizowany jest przez firmę zajmującą się układaniem planów takich niezwykłych eventów. Spacer po podziemiach Londynu w towarzystwie wrzeszczącego i miotającego przekleństwa sierżanta może się wydawać początkowo zabawny, z czasem jednak dochodzące uczestników krzyki, wybiegający zza rogów aktorzy przebrani za zombie i stała świadomość, że nie jesteśmy w stanie sami wyjść z tunelu, musi robić wrażenie na każdym…

Jedynym mankamentem jest fakt, że za ten niesamowity spacer będziemy musieli zapłacić aż 67 funtów. Jednak biorąc pod uwagę to, ile zachodu i pracy pochłonął ten projekt, wyprawa do podziemi Londynu jest warta każdego wydanego pensa.

Dla tych, którzy nie odważą się na taką wycieczkę, pozostaje krótki reportaż na YouTube:

Motyw zombie jest tak naprawdę obecny wszędzie i coraz częściej są to naprawdę dziwne miejsca.

Najczęściej oczywiście mówi się o grach, filmach i książkach, ale przecież za zombie można się na przykład przebrać na Halloween, albo można zjeść żelki w postaci zombich twarzy.

A jeśli już mowa o jedzeniu, to w East Village można zakosztować prawdziwe zombie amerykańskiej kuchni. Jest tam bowiem restauracja a właściwie Zombie Burger, w którym motywem przewodnim jedzenia i wystroju są właśnie zombie. Goście Zombie Burgera są zachwyceni różnorodnymi burgerami, masakrycznymi frytkami i bardzo życzliwą obsługą. Podobno Zombie Burger jest otwarty całą noc, aby zaspokajać potrzeby najbardziej krwiożerczych zombiaków.

Jako restauracja Zombie Burger otrzymał certyfikat jakości 2013 i poleca się go na wspólne ucztowanie całej rodziny. Pod względem wystroju w restauracji najważniejsze wydają się zdjęcia zombie, które zdobią każdą ścianę i doskonale budują właściwy klimat miejsca. Internauci i miłośnicy szybkiej kuchni polecają, a zatem warto zakosztować tego zombie jedzenia.

Nazwanie antologii „Zombiefilia” polskim zbiorem opowiadań, to pewne nadużycie, ponieważ znajduje się w niej dwadzieścia sześć opowiadań, z czego jedno napisał autor zagraniczny.

Twórcy tej antologii zaprosili do współpracy Carltona Mellicka III, uważanego za największego specjalistę w dziedzinie bizarro. Autor takich powieści jak „Satan Burger”, „Punk Land” czy „Zombies and Shit” napisał opowiadanie zatytułowane „Cytrynowe noże i karaluchy”.

Obok poważnych opowiadań, które mają prawdziwie przestraszyć czytelników, znajdują się w tym zbiorze również teksty, których głównym zadaniem jest dostarczenie odbiorcom dobrej rozrywki. Horror wszak niejedno ma imię.

Oprócz amerykańskiego pisarza swoje teksty zaprezentowali mniej i bardziej znani polscy autorzy. Wśród nich pojawili się m. in. tacy twórcy, jak Magdalena Kałużyńska, Aleksandra Zielińska, Dawid Kain, Grzegorz Gajek, Marcin Podlewski, Łukasz Radecki i Krzysztof T. Dąbrowski.

Ogromną zaletą tej antologii jest to, że można ją ściągnąć za darmo w formie e-booka z serwisu Wydaje.pl (wydaje.pl/e/zombiefilia).

Mieliśmy już rożne pomysły na zombie i ich przeciwników, jednak Brytyjczycy – jak zwykle – postanowili zrobić coś po swojemu.

Skoro ma się swoją kulturę, czemu z niej nie skorzystać? Akcja filmu zatytułowanego „Zombie Hood” toczy się głownie w leśnych obszarach niedaleko miasta Nottingham. Brzmi znajomo? Wzorem legendarnego Robin Hooda grupa ludzi, która przetrwała apokalipsę zombie chroni się w lesie i walczy z hordami nieumarłych. Tłem dla tych zmagań jest słynny las Sherwood.

Reżyserem i autorem scenariusza jest Steve Best, próżno jednak szukać o tym twórcy jakichkolwiek informacji, ponieważ to jego debiut filmowy. Nieco lepiej jest z aktorami, ponieważ oprócz debiutantów przed kamerą stanęli również zawodowcy, tacy jak Richard Lee O’Donnel, Harry Keeling, Tom Murton i Alexandra Lyon. Nie są to jednak znane nazwiska.

Mimo ciekawego pomysłu na fabułę, film przeznaczony jest do dystrybucji video. I nic dziwnego. Podobny los czeka film „Zombies From Ireland”, który jest jeszcze skromniejszą produkcją.